
بهترین قسمت گوشت گوسفند برای استیک کدام است؟
بهترین قسمت گوشت گوسفند برای استیک معمولا راسته، فیله و بخش های مناسب دنده می باشد اما انتخاب قطعه نهایی به مواردی مثل میزان چربی، ضخامت برش و همینطور روش پخت شما بستگی دارد. مثلا اگر استیکی ابدار و لطیف می خواهید برش های دارای چربی های میان بافتی مناسب است. مثلا استیک ریب آی به دلیل ترکیب گوشت و چربی طعم بهتری دارد در حالی که فیله برای افرادی که به دنبال بافتی نرم تر و چربی کمتر هستند پیشنهاد می شود.
پس در زمان خرید گوشت آنلاین تهران بهتر است تا به نوع قطعه، تازگی و میزان چربی آن توجه نمایید.
برای خرید و ثبت سفارش بهترین گوشت گوسفندی غرب تهران با ما تماس بگیرید.
بهترین قسمت گوشت گوسفند برای استیک | مقایسه برش های مناسب برای استیک گوسفندی
اگر بخواهیم به صورت خلاصه به این موضوع که بهترین قسمت گوشت گوسفند برای استیک کدام است بپردازیم باید گفت:
قسمت گوشت | ویژگی بافت | میزان چربی معمول | روش پخت پیشنهادی |
فیله | بسیار لطیف | کم | تابه داغ یا گریل کوتاه |
راسته | لطیف و نسبتا یکدست | کم تا متوسط | گریل یا تابه |
دنده | خوش طعم و آبدار | متوسط تا زیاد، بسته به برش | گریل یا تابه |
سردست | نسبتا سفت تر | متغیر | پخت کنترل شده یا برش نازک |
ران | کم چرب و نسبتا متراکم | معمولا کم | برش مناسب و پخت دقیق |
معرفی انواع استیک
در بررسی “بهترین قسمت گوشت گوسفند برای استیک”، بهتر است تا در گام اول با انواع استیک اشنا شد. به صورت کلی انواع استیک بر اساس محل برش گوشت، میزان چربی، لطافت گوشت و وجود استخوان به انواع مختلفی تقسیم می شود. در ادامه به بررسی انواع استیک و ویژگی های آن می پردازیم.
تی بون استیک (T-Bone)
تی بون استیک از بخش راسته گاو تهیه شده و استخوان آن به شکل حرف T است. این برش شامل دو نوع بافت مختلف یعنی فیله و راسته می شود. ترکیب این دو بخش باعث می شود تا تی بون استیک برای افرادی که به دنبال تنوعی در طعم و بافت هستند پیشنهاد شود.
ریب ای استیک (Ribeye)
ریب آی (Ribeye)از بخش دنده گاو تهیه می شود و به دلیل داشتن چربی میان بافتی یا ماربلینگ طعمی غنی و بافتی آبدار ایجاد می کند. چربی های موجود در این برش زمان پخت به حفظ رطوبت و بهبود طعم گوشت کمک می کنند. پس اگر به دنبال استیکی خوش طعم با چربی متعادل هستید “استیک ریب آی” برای شما پیشنهاد می شود.
تندرلوین یا فیله (Tenderloin)
تندرلوین از بخش فیله گاو تهیه و به دلیل فعالیت عضلانی کمتر این قسمت، بافت بسیار لطیفی دارد. این برش در مقایسه با ریب ای معمولا چربی میان بافتی کمتری دارد و برای افرادی مناسب است که گوشت نرم و کم چرب را ترجیح می دهند. فیله مینیون نیز یکی از برش های شناخته شده ای است که از این قسمت تهیه می شود.
چگونه میزان چربی مناسب برای استیک را تشخیص دهیم؟
در بررسی بهترین قسمت گوشت گوسفند برای استیک، باید بتوان میزان چربی مناسب برای استیک را تشخیص دهید. میزان چربی میان بافتی یا ماربلینگ یکی از عوامل موثر بر لطافت، ابداری و طعم استیک است. این چربی به شکل رگه های ظریف سفید رنگ میان بافت گوشت دیده شده و زمان پخت به بهبود و طعم آن کمک می کند. در زمان خرید گوشت بهتر است تا به نکات زیر توجه نمایید:
- وجود رگه های نازک و پراکنده چربی میان بافت های عضلانی می تواند به ابدارتر شدن استیک کمک کند. مثلا برای استیک های گوسفندی، ماربلینگ متوسط انتخاب مناسبی است اما توجه داشته باشید که همه برش ها درصد یکسانی از چربی را ندارند.
- رنگ گوشت باید حالتی طبیعی داشته و سطح آن نیز فاقد حالت لزج یا بوی نامطبوع باشد. البته رنگ به تنهایی معیاری کافی برای تشخیص تازگی گوشت نیست.
- ضخامت برش باید حدود 2-3 سانتی متر باشد. زیرا کنترل میزان پخت آن آسان تر است و در مقایسه با برش های نازک تر کمتر در معرض خشک شدن قرار می گیرد.
نکته مهم: در صورتی که از گوشت گوسفند کم چربی استفاده می کنید حتما از حرارت کنترل شده استفاده کنید و بعد از پخت به گوشت خود چند دقیقه استراحت دهید. این کار به حفظ ابداری گوشت کمک می کند
تفاوت بافت فیله و راسته هنگام پخت
فیله و راسته هر دو برای تهیه استیک مناسب هستند اما نوع رفتار آنها روی حرارت یکسان نخواهد بود. به صورت کلی فیله به دلیل بافت نرم و چربی کمی که دارد سریعتر در معرض خشک شدن قرار می گیرد. اما راسته ساختاری عضلانی و مشخص تر دارد و بسته به بخش انتخابی ممکن است جویدن آن آسان تر باشد.
بهترین گوشت برای گریل چه ویژگی هایی دارد؟
بهترین گوشت برای گریل باید ضخامت مناسب، تازگی مطلوب و میزان چربی متناسب با نوع پخت داشته باشد. لازم به ذکر است که برش های خیلی کم چرب به مراقبت بیشتری نیاز دارند ولی قطعاتی که چربی آنها بیشتر است ممکن است در صورت چکیدن روی شعله باعث ایجاد زبانه های آتش شوند.
در انتخاب و آماده کردن گوشت گریل بایستی یک سری موارد را در نظر داشت. موارد زیر از نکات گوشت گریل هستند:
- قطعات را با ضخامت یکسان برش بزنید تا زمان پخت آنها به هم نزدیک تر باشد.
- پیش از قرار دادن گوشت روی گریل سطح آن را خشک کنید.
- از حرارت مستقیم برای ایجاد سطح برشته و از حرارت غیر مستقیم برای کامل پخته شدن قطعات ضخیم استفاده کنید.
- گوشت را مرتب فشار ندهید تا آب آن خارج نشود.
- برای کنترل ایمنی پخت از دماسنج غذایی استفاده کنید. مثلا برای برش های کامل گوسفندی دمای داخلی برای مصرف عمومی 63 درجه سانتی گراد به همراه سه دقیقه استراحت است. برای گوشت چرخ کرده گوسفندی نیز دمای داخلی باید به 71 درجه سانتی گراد برسد.
اگر لطافت بالا و چربی کمتر می خواهید، فیله انتخاب مناسبی است. راسته نیز برای تهیه استیک گزینه خوبی محسوب می شود و بسته به برش، می تواند بافت و طعم گوشتی قوی تری داشته باشد. روش پخت و ضخامت قطعه در نتیجه نهایی موثر هستند.
مقدار مشخص و یکسانی برای همه برش ها وجود ندارد. رگه های ظریف چربی می توانند به طعم و آبداری کمک کنند، اما قطعات کم چرب نیز با پخت دقیق خوش خوراک می شوند. بهتر است چربی متناسب با سلیقه و روش پخت خود انتخاب کنید.
بله. اگر گوشت تازه و باکیفیت باشد، نمک و فلفل به تنهایی نیز می توانند برای طعم دهی کافی باشند. مهم تر از استفاده از مواد مزه دارکننده، گرم بودن گریل، کنترل دمای داخلی و استراحت دادن گوشت پس از پخت است.
استراحت دادن گوشت یا Resting به حفظ آبداری و بهبود بافت استیک کمک می کند. پس از برداشتن گوشت از روی حرارت، حدود ۵ دقیقه صبر کنید و سپس آن را برش بزنید تا هنگام برش، آب کمتری از گوشت خارج شود و استیک خوش خوراک تر بماند.


